Zo creëer je een open foutencultuur volgens de AFM

Ken je van die organisaties waarbij een angstcultuur aanwezig is? Waarbij mensen ontslagen worden zodra ze een mening hebben?

Van die organisaties waarbij mensen met een knoop in hun maag lopen zodra iets fout gaat. Waarbij mensen weinig werkplezier ervaren.

Bij sommige van die bedrijven moet je goed oppassen dat je niet struikelt. Ze hebben een tapijt met een enorm grote bult. Daaronder liggen alle fouten.

Die organisaties maken bergen aan faalkosten. Mensen vallen met bosjes uit door stressgerelateerde klachten. Het ziekteverzuim gaat harder omhoog dan de Bitcoin koers.

Dat is inderdaad een beetje overdreven maar je snapt mijn punt 🙂

Gelukkig kan het ook anders.

Er zijn organisaties met een open foutencultuur. Dat zijn organisaties waarbij het melden van fouten als alert en scherp wordt gezien.

De Autoriteit Financiële Markten heeft een case study gedaan, waarbij zij onderzochten hoe dertien ondernemingen die actief zijn op de kapitaalmarkten omgaan met fouten.

Het rapport telt 25 pagina’s en geeft belachelijk goede adviezen die antwoord geven op de vraag:

“Hoe creëer je een open foutencultuur?”

Speciaal voor de fans van de FoutenFabriek zet ik de belangrijkste adviezen op een rijtje.

Tof, Frank! Dankjewel 🙂

Let op! Waarom is dit eigenlijk belangrijk? Wat levert een open foutencultuur op?

Punt 1: Het draagt bij aan ethisch gedrag van medewerkers
Dat is fijn om te horen, aangezien het vertrouwen in bankiers nog lager is dan het vertrouwen in het huidige Nederlandse voetbalteam.

Punt 2: Een betere kwaliteit van dienstverlening aan de klant
Als medewerkers zich veilig voelen om fouten te delen binnen de organisatie, zullen zij meer energie steken in de kwaliteit van hun werk.

Punt 3: Betere prestaties van de onderneming
Individuen en teams presteren beter wanneer er een open foutencultuur heerst.

Zit je al glimlachend achter je scherm? Sta je te trappelen om aan de slag te gaan en een open foutencultuur te creëren?

Volgens de case study dien je deze stappen te doorlopen:

Stap 1: Pak het op organisatieniveau aan

  • Zorg dat iedereen open is en van elkaar kan leren;
  • Zorg dat iedereen fouten kan melden en dat er een mogelijkheid tot leren bestaat;
  • Koppel de leermomenten terug binnen de organisatie.

Stap 2: Structuur en cultuur dienen naadloos op elkaar aan te sluiten

  • Zorg dat het melden van fouten mogelijk is door goed werkende systemen;
  • Straf fouten niet af, maar beloon het toegeven. Koppel het toegeven aan scherp en competent zijn;
  • Geef mensen de kans om uit te blinken op het gebied van het delen.

Stap 3: Leidinggevende en het topmanagement hebben een belangrijke rol in dit proces

  • Let hierbij op hun reactie op fouten – dit is cruciaal;
  • Maak duidelijk dat het delen van fouten niet zal leiden tot afstraffen of zwart maken.

Hebben ze goed gedaan bij de AFM, toch? Ik vind het een mooi resultaat.

Graag voeg ik nog mijn beroemde FoutenFabrieksaus toe om het nóg beter te maken.

Hoe breng je de adviezen van de AFM nu concreet in de praktijk?

Organiseer deelsessies:
Vrijdagmiddag om 17.00 uur. Sla een berg pizza’s en koude biertjes in. De topmanager begint met het delen van zijn grootste missers en stelt zich kwetsbaar op. Hij spreekt uit dat het delen en toegeven van fouten gestimuleerd gaat worden. Daarbij vraagt hij andere leidinggevende om ook fouten te delen. Maak hier een maandelijkse sessie van. Koppel steeds terug wat er veranderd is sinds de laatste sessie.

Breng een Faaljournaal uit:
Dit kan door blogs, interviews of video’s. Een overzicht van de missers van de maand en welke lessen er geleerd zijn. Zo houd je het onderwerp levendig.

Introduceer de Faalbokaal:
Deze kaarten kan iedereen in de organisatie gebruiken om het toegeven van fouten te belonen.Setje hebben? Neem gerust contact met me op.

 

 

 

 

 

 

 

Wil je mij een plezier doen? Druk op onderstaande knoppen en deel deze blog in je netwerk. Muchas gracias 🙂

 

Share Button

Reacties zijn gesloten.